Rodovid heeft ? personen (waarvan ? op NL) en ? gezinnen (waarvan ? op NL)
Activeer zelf uw nieuw aangemaakte Clannamen (rode link) en activeer dan ook, na het opslaan, direct de rode link NAAMSVERKLARING !

Юзеф Деревецкий * 7 maart 1772 † 1852

Van Rodovid NL

Persoon:764295

Ga naar: navigatie, zoek

GENEALOGIE (stamboom + kwartierstaat)
NAKOMELINGEN (lijst)

CLAN: verzamelnaam voor 1 familie met diverse achternamen	Деревецкие
geslacht	man
Volledige naam bij geboorte	Юзеф Деревецкий
Ouders ♂ Фелициан Рафал Древецкий [Древецкие] * 1722 † > 1791 ♂ Felicjan Drzewiecki [Drzewieccy] ♀ Анна Блудовская (Древецкая) [Блудовские]
Wiki-pagina	wikipedia:pl:Józef_Drzewiecki

Gebeurtenissen

7 maart 1772 geboorte:

1805 geboorte van kind: ♂ Карл Иосифович Деревецкий [Деревецкие] * 1805 † 1879

1805 geboorte van kind: ♂ Karol Drzewiecki [Drzewieccy] * 1805 † 20 maart 1879

1852 overlijden:

Notities

Józef Drzewiecki (ur. 1772, zm. 1852) – poseł na Sejm Rzeczypospolitej w 1792, pułkownik w czasie insurekcji kościuszkowskiej, awansowany na wicebrygadiera, konspirator, żołnierz Legionów i Legii Naddunajskiej, od 1817 marszałek szlachty powiatu krzemienieckiego. Ojciec Karola i dziadek Stefana Drzewieckiego - pioniera żeglugi podwodnej.

Syn Feliciana i Anny Błędowskich urodzony 7 marca 1772 w Juśkowicach w powiecie krzemienieckim na Wołyniu. Ukończył szkoły w Krzemieńcu, w 1792 poseł na Sejm Rzeczypospolitej z Wołynia. W czasie wojny polsko-rosyjskiej w 1792 pełnił funkcję komisarza cywilno-wojskowego województwa wołyńskiego. W 1794 w czasie insurekcji kościuszkowskiej mianowany pułkownikiem milicji wołyńskiej, aresztowany w czerwcu w Galicji przez Austriaków i wydany Rosjanom, wkrótce wraca i przeprowadza zbiórkę ofiar na rzecz powstania. Awansowany na wicebrygadiera (wołyńskiej) brygady ukraińskiej kawalerii narodowej komendy Benedykta Kołyszki. Pod Maciejowicami dostał się do niewoli, wkrótce uwolniony przyczynia się do zwolnienia generałów Kamieńskiego, Kniaziewicza i Sierakowskiego.

Po upadku insurekcji w konspiracji we Lwowie, założył patriotyczny klub miejski w Warszawie. W 1797 w Legionach w sztabie w randze kapitana. Wraz z Kniaziewiczem uczestniczył w misji do Paryża celem przekazania zdobytych w kampanii 1799 roku chorągwi armii neapolitańskiej. W latach 1799-1801 w Legii Naddunajskiej, gdzie wraz z Kniaziewiczem podał się do dymisji, po czym wrócił do kraju, oddając się gospodarce i oświacie.

Współpracował z Tadeuszem Czackim i był kontynuatorem jego dzieła. Był także współzałożycielem Towarzystwa Handlu Czarnomorskiego. Od 1817 marszałek szlachty powiatu krzemienieckiego. Po upadku powstania listopadowego kurator podolski, a od 1839 marszałek szlachty powiatu hajsyńskiego, posiadał wieś Kunkę. Zwolennik ugody z Rosją i pracy organicznej. Autor pamiętników pt. Pamiętniki 1772-1815, wyd. S. Pawlicki, Kraków 1891.